Om 17:20 trekt iedereen zijn reflecterende hesje aan, hangt zijn rugzak om en vertrekken zij richting Enkhuizen. Het is donker maar gelukkig droog. Dankzij de hesjes zijn ze goed zichtbaar en dat is maar goed ook, want op enkele delen van de tocht lopen ze in de berm vlak naast de weg.

De eerste helft van onze tocht heeft een streeftijd van 60 minuten. Dit is de tijd die Bas er normaal over doet tot de rust plek als hij alleen loopt. Ze beginnen rustig maar al snel hebben ze er toch flink de pas in en schieten ze lekker op.
Damian en Martijn hebben goede zin en lopen zoals altijd voorop. Mark vraagt zich af wat er nou zo leuk is aan lopen en Marnick, tja Marnick heeft genoeg drinken en lol voor een heel peleton. Die lol levert hem zijn nieuwe bijnaam Happy op.
De tocht leidt hen door Venhuizen over de Markewaardweg, de Westerkerkweg, de Kerkweg en via de Buurt/Oostergouw de Zuiderdijk op.

Eenmaal op de Zuiderdijk wordt verderop een auto met alarmlichten gespot met verdachte bewegende en stilstaande lichtjes in de berm en op het strandje van Venhuizen. (ook wel het hondenhemeltje genoemd?)
Bij benadering blijkt naast Bas, ook Michel zijn vrijdag avond in het kader van “het avontuur in het donker” te hebben gesteld. Michel is de teamleider van het leidingteam van de Scouts van scoutinggroep Mercury, waar naast Bas ook Marco, Jurgen en Laurie deel van uitmaken.

Op het strandje komt het hoge woord eruit, deze Hike staat in het kader van vertrouwen en samenwerking. Het vertrouwen dat de leiding heeft in deze (assistent) patrouille leiders en de samenwerking tussen deze 4 jongens.
Met het vertrouwen wordt begonnen; twee om twee moeten de jongens één van hun leiding optillen en ronddragen over het strand, die er natuurlijk op vertrouwd dat ze hem niet laten vallen. Vanwege de lichaamsbouw van beide leiders, 2 meter plus en 90 + kilo, wordt het toch samenwerken en met vier man sterk worden beide leiders één voor één over het parcours getild.

Volgende opdracht, voor elk juiste antwoord ontvangen de jongens een voorwerp, voor elk fout antwoord moeten ze een rondje rennen. Één plus één is? Achtien! (nee grapje) Fout! Rennen jongens, het is niet zo moeilijk. Na het beantwoorden van de vragen over knopen, windrichtingen en de zon zijn alle voorwerpen verdient. Een pan, vier touwtjes en een blik knakworsten.

Touwtjes aan de pan, knakworsten erin en boven een brander houden en wederom vragen beantwoorden, bij goed blijf je staan, bij fout weer een rondje rennen. De eerste keer gaat het goed, maar de tweede keer kunnen de overige drie niet snel genoeg de ontbrekende persoon zijn plaats innemen en kantelt de pan, weg vocht en 2 worsten in het zand.
Na enkele vragen en een paar rondjes rennen worden de lauwe knakworsten verorberd en gaan ze weer op weg.

Met een "Bedankt en tot ziens" voor Michel trekken de 5 weer de duisternis in, langs de West-Friese Omringdijk. Via de Woeste Hoogte en de Koepoort wordt Enkhuizen bereikt en wordt er nog een poging gedaan tot Geocaching zonder GPS. Dat werkt niet als de cache niet meer op dezelfde plek ligt waar ie ooit lag.

Om 20:00 ploffen de heren op de bank waar Saskia, begeleiding van de Explorers van scoutinggroep Mercury, voor patat en frikadellen heeft gezorgd.
Onder het genot van deze vette hap en limonade wordt Domino D-day gekeken tot om 21:00 het avontuur ten einde komt als de jongens worden opgehaald door hun ouders.