De dijk als rode draad in mijn leven

Geboren in 1954 in het mooie Grootebroek op zo’n vijf kilometer van de dijk. Mijn oma en opa van moeders kant woonden aan de dijk bij Broekerhaven. Mijn vroegste herinneringen aan de dijk gaan dan ook over de Overhaal, de Kolk, de Woeste Hoogte en het schelpenpaadje dat vanaf de dijk naar het huis van mijn grootouders naar beneden liep. Dat huis staat er nog altijd daar onder aan de dijk. De dijk speelde ook een rol als het mooi weer was. Bij het strandje het Hondenhemeltje tussen Broekerhaven en Venhuizen recreëerden veel gezinnen uit de Streek. Ik herinner me dat ik voor mijn gevoel honderden meters het IJsselmeer (het was toen nog geen Markermeer) in kon lopen. In 1962 verhuisden we naar de binnenstad van Enkhuizen. Het echte opgroeien deed ik dus in de Haringstad. In het buitenzwembad aan de omringdijk bij de Gependam heb ik leren zwemmen. Later, toen de zeilsport mij in zijn greep kreeg was de omringdijk het houvast. Op zondagmiddagen langs de dijk naar Broekerhaven zeilen, in de Woeste Hoogte een koppie doen en daarna weer terug. Als je verder mag opgroeien in het mooie middeleeuwse Enkhuizen dan wordt de omringdijk vanzelf een deel van je leven. De dijk loopt dwars door de stad. Onze mooie Drommedaris staat net als een heleboel andere mooie en belangrijke gebouwen op de dijk. Ook het prachtige Stadhuis van Enkhuizen staat op de Omringdijk. Ik mag me gelukkig prijzen dat ik mijn werkkamer al weer enkele jaren in dat prachtige gebouw op die prachtige dijk mocht hebben.