De Val van Wijdenes
De vrijwilligers van Reddingsstation Wijdenes wonen allemaal in het dorp zelf of daar vlakbij. Voor de gemiddelde inwoner van Wijdenes is de Omringdijk waarschijnlijk iets vanzelfsprekends. Dat is (oneerbiedig gezegd) die bult aan het eind van het land, die er voor zorgt dat we geen natte voeten krijgen.
Voor onze vrijwilligers betekent de Omringdijk echter veel meer. Het is voor ons de scherpe scheidslijn tussen het gezellige, rustige, grotendeels agrarisch ingerichte vasteland en het soms zeer onstuimige Markermeer. Vanaf het land bekeken brengt ze rust en houdt ze ons droog, maar vanaf het water kan het een meedogenloos kreng zijn waar je liever uit de buurt blijft.
Neem bijvoorbeeld het stuk Omringdijk tussen het Vluchthaventje van Wijdenes en de vuurtoren bij Oosterleek. Vanaf het water gezien is dit een lang, licht gekromd stuk dijk waar op de waterlijn grote stapels rotsblokken gemeen grijnzend op je liggen te wachten. In de tijd dat het IJsselmeer nog Zuiderzee heette, noemden de vissers uit de buurt dit de Val van Wijdenes. Als de wind uit de verkeerde hoek blies en je kwam dicht onder de dijk terecht (aan lager wal dus), dan kwam je daar onmogelijk nog op eigen kracht weg. Wie toch die pech had, was afhankelijk van de welwillendheid van collega-vissers die een sleepje aandurfden, want reddingsboten waren er in die tijd uiteraard nog niet.
Tot op de dag van vandaag klapt de Val van Wijdenes af en toe nog dicht. Tegenwoordig heeft ze geen visser meer tussen de kaken, maar een onfortuinlijke watersporter. In onze archieven (zie onze website) komen we weliswaar een aantal gevallen tegen, waar we een bootje net op tijd bij de dijk vandaan konden halen, maar soms zijn we gewoon te laat. Wat dan rest is een boot die er van onderen uitziet als een gatenkaas en die alleen nog sloopwaarde heeft. (zie ook de door ons geplaatste foto's).
Neem bijvoorbeeld het stuk Omringdijk tussen het Vluchthaventje van Wijdenes en de vuurtoren bij Oosterleek. Vanaf het water gezien is dit een lang, licht gekromd stuk dijk waar op de waterlijn grote stapels rotsblokken gemeen grijnzend op je liggen te wachten. In de tijd dat het IJsselmeer nog Zuiderzee heette, noemden de vissers uit de buurt dit de Val van Wijdenes. Als de wind uit de verkeerde hoek blies en je kwam dicht onder de dijk terecht (aan lager wal dus), dan kwam je daar onmogelijk nog op eigen kracht weg. Wie toch die pech had, was afhankelijk van de welwillendheid van collega-vissers die een sleepje aandurfden, want reddingsboten waren er in die tijd uiteraard nog niet.
Tot op de dag van vandaag klapt de Val van Wijdenes af en toe nog dicht. Tegenwoordig heeft ze geen visser meer tussen de kaken, maar een onfortuinlijke watersporter. In onze archieven (zie onze website) komen we weliswaar een aantal gevallen tegen, waar we een bootje net op tijd bij de dijk vandaan konden halen, maar soms zijn we gewoon te laat. Wat dan rest is een boot die er van onderen uitziet als een gatenkaas en die alleen nog sloopwaarde heeft. (zie ook de door ons geplaatste foto's).
-
deel
